(Saopštenje Udruženja ROMANIJA)
Porodica generala Ratka Mladića dana 27. avgusta 2026. obavestila je javnost da je general Ratko Mladić preminuo u pritvorskoj jedinici Mehanizma Haškog tribunala, gde se, kao teško bolestan, nalazio na izdržavanju zatvorske kazne, koju mu je izrekao Haški tribunal.
Udruženje Romanija je ovu vest primilo sa dubokom tugom i setom i ovom prilikom upućujemo iskrene i duboke izraze saučešća porodici generala Mladića, i molimo Boga da im pruži dovoljno snage i smirenosti u trenutku obhrvanosti bolom i porodičnim gubitkom. Neka Božja volja i Sud Stvoritelja budu vrhovni sudija liku i delu generala Mladića.
Udruženje veruje da ogromna većina srpskog naroda, pripadnici Vojske Republike Srpske (VRS) i svi oni koji su poznavali generala Mladića, koji su bili njegovi saradnici, njegovi vojnici, njegovi prijatelji, duboko u srcu osećaju i nose bol i izražavaju zahvalnost za rezultate i uspehe koje je general Mladić ostvario na čelu VRS, kao njen komandant u odbrani Republike Srpske, srpskog naroda, njegove slobode i prava na postojanje i političku afirmaciju kao konstitutivnog naroda u BiH.
U vreme opšte društvene pometnje, u praskozorije opšte ratne opasnosti i vreme nadolazećih opasnosti po srpski narod i njegovo postojanje general Mladić je svesno prihvatio ulogu prvog vojnika VRS, koja je formirana Odlukom Narodne skupštine Republike Srpske, koncipirajući vojnu organizaciju kao po obimu kao malu, dobro uređenu i opremljenu, manevarski osposobljenu da isključivo brani srpski narod i srpske teritorije. Misija VRS nije bila da okupira ili porobi bilo koga drugog. Osnovni cilj VRS i cilj njenog komandata generala Mladića bila je odbrana Republike Srpske i zaštita osnovnog ljudskog prava tj. odbrana opstanka srpskog naroda.
Građanski rat koji je skoro pet godina buktao u BiH, obilovao je mnoštvom zločina, kao neminovne propratne ratne pojave. U tim najtežim danima u danima teških borbi, general Mladić je predvodio VRS i izvojevao brojne ratne pobede, koje su sprečile ostvarenje ratnih ciljeva pre svega bošnjačkog rukovodstva koje je želelo BiH bez Srba ili sa obespravljenim Srbima. Zbog toga je još tokom rata general Mladić bio izložen neprijateljskim osudama, propagandnim napadima, krivičnom progonu i pokušajima fizičke likvidacije. VRS je simbolizovala sveukupni oružani otpor srpskog naroda i zato su napadi na čelnog čoveka vojske bili napadi na sve branioce srpskog naroda i na sam srpski narod.
Kao što je svaka pojava generala Mladića na frontu u borbi i u društvenom životu delovala furiozno, tako je vest o njegovoj smrti izazvala lavinu komentara, različitih poruka, kontradiktornih ocena, osporavanja i veličanja, prikazivanja generala Mladića kao junaka, srpskog heroja, viteza i branioca srpskog naroda, pa sve do karakterizacija nečega kao simbola opšteg zla i zločinstva koje poznaje ljudska istorija. Komentari na smrt generala Mladića izazvali su lavinu političkih sporenja; sukobljavanja u regionu među političarima i narodima; stvorena je vrlo uzavrela atmosfera; probudila se mržnja, najniži ljudski porivi; primitivizam, likovanje nad smrću jednog čoveka (ma ko god on bio)…. Političko Sarajevo (Bošnjački političari) dočekali su priliku da po ko zna koji put ponove stare mantre o srpskom zločinu, srpskoj agresiji i Srbima kao „genocidašima“, a Muslimanima/Bošnjacima kao „nevinim žrtvama“, koji nikada i nigde nisu počinili ni jedan zločin. Po njima „zločinstvo“ je srpsko svojstvo. Slična politička matrica može se prepoznati i u delu političkog Zagreba, gde se ratna prošlost neretko koristi za podizanje političkih tenzija i proizvodnju dodatne emocionalne i nacionalne polarizacije. Takva retorika, bez obzira na to sa koje strane dolazi, malo doprinosi razumevanju prošlosti, a mnogo više produbljuje postojeće podele. U takvom ambijentu veoma velika većina Srba reaguje emotivno, oseća se povređenim i po automatizmu brani svoju borbu u kojoj su stvorili Reprubliku Srpsku i sačuvali svoju slobodu, ali i pozivaju na razum, objektivnost i suzdržanost. Ovo su dani kada se istorija živi više nego ikada pre u ovoj deceniji ovoga veka.
Udruženje Romanija poziva na dostojanstveno ponašanje i delovanje u srpskom društvu, na odmerenost, ali i čvrstu odlučnost u zaštiti tekovina naše borbe za slobodu, u odbranu naše RS. Nijedna haška presuda, niti ijedna poruka iz političkog Sarajeva neće promeniti niti pomutiti svest većine Srba koju gaje prema generalu Mladiću. Njegova smrt kao da je tu svest i ojačala.
Udruženje Romanija i njegovi članovi sa 4 opštine: Rogatica, Pale, Sokolac i Han Pijesak imaju poseban osećaj i odnos prema generalu Mladiću koji je tokom rata, možda najčešće od svih prostora u Republici Srpskoj, bio baš na prostoru zavičaja naših članova, imao svoje Komandno mesto u opštini Han Pijesak-Crna Rijeka. Narod i ljudi romanijskog kraja i general Mladić su se vrlo dobro razumeli i uzajamno poštovali. To nikako ne znači da takva odnos nije bio na drugim prostorima Republike Srpske.
Udruženje Romanija će uvek poštovati, biti zahvalno i ceniti kolosalni doprinos generala Ratka Mladića u borbi za opstanak Republike Srpske i odbranu srpskog naroda.
Neka o svim drugim aspektima života i delovanja generala Mladića i svih nas sudi Svevišnji i neka je generalu Ratku Mladiću laka srpska zemlja i neka počiva u miru!
UPRAVNI ODBOR
